Bevroren

Na een paar dagen ben ik dan eindelijk zover dat ik mijn verhaal kan doen, want die dagen heb ik echt nodig gehad om bij te komen. Los van het feit dat ik nog niet echt kon typen omdat mijn handen nog te zeer deden van het bevriezen.

Het was afgelopen woensdag dat ik voor een optreden naar Groningen vertrok, ik wist natuurlijk dat het daar wat kouder was dan bij ons, maar had genoeg spullen meegenomen voor het geval dat ik zou stranden, niet dat je dat wil of verwacht, maar veiligheid voorop. De theatervoorstelling zou om 23.00 uur afgelopen moeten zijn en met wat in tempo opruimen hoopte ik tegen middernacht weer terug te kunnen rijden, dan zou ik om 2 uur s’nachts weer thuis moeten zijn, dus een hotel boeken vond ik niet echt nodig.

Eigenlijk ging alles goed, ik was ruim op tijd aanwezig voor de soundchecks en het was een leuke voorstelling. Inderdaad mooi op tijd klaar en ik zat al een kwartier voor middernacht in de auto. Het was op dat moment slechts zes graden onder nul, ook niet echt bijzonder. De wegen waren vrij, dus niets stond me in de weg van een rustige nachtrit. Totdat ik me, toen ik bijna bij Assen was, bedacht dat ik nog wel wat te knabbelen wilde hebben en als ik dan toch ging stoppen een bakje koffie ook niet verkeerd zou zijn. Twee kilometer later zag ik een afrit voor een benzinestation, dus daar ben ik eraf gegaan. Het viel me op dat het benzinestation eigenlijk heel ver van de weg af lag, maar echt aandacht heb ik daar niet aan geschonken op dat moment. Ook dat het erg afgelegen was en er eigenlijk maar 1 auto stond vond ik ook niet vreemd, het was tenslotte al laat. 

Ik parkeer mijn auto en loop naar de ingang. Op slot! Ik had toch duidelijk het teken van 24/7 zien staan, dus dat was vreemd. Net toen ik vloekend om wilde draaien terug naar mijn auto hoorde ik wat gestommel en liep wat langs de pui en keek door de ramen. Daar zag ik een man, met het shirt van het benzinestation aan, die door een vrouw vast werd gehouden met een pistool in haar hand. Alle alarmbellen gingen meteen rinkelen en ik besefte me in een flits dat ik mijn telefoon in de auto had laten liggen, dus ik wilde snel naar de auto lopen. Net voor ik me om wilde draaien werd ik opgemerkt door de vrouw, een vreselijk slechte grijns op haar gezicht en ik zag dat ze de hand met het pistool erin naar mij wilde bewegen, dus ik zette het op een lopen en keek niet achterom wat ze ging doen. 

Ik was snel genoeg bij de auto en die ging gelukkig gewoon open. Op het moment dat ik instapte zag ik dat de vrouw mijn kant op liep, iets onverstaanbaars schreeuwend en zwaaiend met haar pistool. Ik doe mijn deuren op slot en draai de sleutel om in het contact, niets. De auto start niet! Mijn telefoon! Geen verbinding! De vrouw was bijna bij de auto. Ze had natuurlijk allang gehoord dat de auto niet startte, dus ze liep wat rustiger. Toen ze bij de auto was, tikte ze met haar pistool op de ruit van mijn deur en zij: “Ik weet dat er hier geen verbinding is en het is te koud om de hele nacht in een auto te zitten die het niet doet, dus je moet er vanzelf een keer uit, ik zal je opwachten en hou je in de gaten van binnen” Ik kon geen kant op, dat besefte ik me wel. De vrouw vertrok terug naar het benzinestation en ging voor het raam staan.

Wat moest ik nu doen? De radio werkte wel en tot overmaat van ramp werd daar gemeld dat de nacht in het noorden onverwacht erg koud zou worden, tot wel min 18 graden! Natuurlijk, ik had er rekening mee gehouden, maar die spullen lagen achter in mijn bus en ik heb een gesloten cabine, dus daar kon ik niet bij zonder de bus uit te gaan en ik wist wat er dan zou gebeuren. Toch heb ik dat risico maar genomen, ik ben naar de bijrijdersstoel gekropen zodat ik zo snel mogelijk bij de schuifdeur kon komen. Dat lukte me gelukkig, ik ben alles bij elkaar nog geen 5 seconden uit de auto geweest maar had wel mijn tas te pakken met warme kleding en dekens. Maar goed ook, want de eerste ijsvorming was al zichtbaar…

  

Ik denk dat het inmiddels tegen twee uur s’nachts was dat ik een beetje in slaap ging vallen, maar kwam er al snel achter dat ik geen rust zou krijgen, de vrouw stond plotseling namelijk naast de auto, althans dat denk ik. Het was een doffe klap op de bevroren ruit en er bleef een handafdruk achter. Genoeg geschrokken om niet meer te kunnen slapen, bleef ik dus klaar wakker en ijskoud in de auto afwachten wat er verder ging gebeuren. De accu was inmiddels ook leeg en dus ook geen radio meer. De muziek op mijn telefoon hield me gezelschap. Tegen de tijd dat het een beetje licht begon te worden, kon ik de kou niet langer aan, ik moest iets doen. Dan maar zien wat de vrouw met me doet als ik naar binnen ga, maar hier doodvriezen vond ik geen optie. 

Ik had flink wat kracht nodig om de deur open te krijgen omdat die dicht gevroren zat, maar na een paar pogingen lukte dat, ik was buiten. Ik zag de vrouw niet bij het raam staan dus dat was al een geruststelling. Buiten zag ik wel hoe koud het was geweest, de andere auto die er stond was letterlijk helemaal dichtgevroren, zo te zien had het ook nog geijzeld, het was een vreemd schouwspel. Ik vervolgde mijn weg naar het benzine station, de deur was niet meer op slot en ik ging naar binnen.

Het was verlaten, althans, het gedeelte wat ik kon zien. Vooral de warmte binnen was zeer welkom en ik wist niet zo goed of ik nu de andere ruimtes moest gaan checken, was dat wel veilig? Ik kon zo ook niet bij de telefoon die achter de balie stond en het nachtscherm was naar beneden dus ik moest wel via een andere ruimte naar binnen om daar te komen. De deur die naar de achterzijde leidt is natuurlijk beveiligd met een code, maar deze stond op een kier en ik wilde de kans wagen. Alsof het zo moest zijn, hoorde ik een bericht op mijn telefoon binnenkomen. Verbinding!! Op dat moment voelde ik een hand op mijn schouder en werd ik wakker, ik had alles gedroomd…

  

Advertisements

About scattandohuub

Cultural Entrepreneur, bass player, conductor, writer, coach
This entry was posted in Fictie, Online and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s