Hokjes Orkesten

TCB_page_Brass-Percusion-copy1-940x415

Naast mijn werk in het theater, met bands, de muziekschool en andere evenementen ben ik al jaren betrokken bij de zogenaamde HaFaBra orkesten. Voor de leek: Harmonie, Fanfare en Brassband orkesten. Als je nu in een “Symfonisch Blaasorkest” speelt lees dan gerust door, voor mij val je gewoon onder de harmonie sector. De titel “Symfonisch Blaasorkest” mag je niks over zeggen, maar ik doe het toch: Het slaat nergens op!

Ook ik ben op jonge leeftijd begonnen met muziek maken. De blokfluit (als middel om noten te leren lezen) vond ik toen al niks, dus dat heb ik overgeslagen en ben op mijn 7e begonnen met gitaar spelen, om vanaf mijn 8e ook op trompet te gaan spelen. Al snel kom je dan in de plaatselijke muziekvereniging terecht, in mijn geval bij een harmonie orkest. Ik zal je mijn verder muzikale loopbaan besparen, maar via allerlei orkesten, diverse instrumenten (trompet, hoorn, trombone, basgitaar, contrabas, gitaar), bands en andere ensembles ben ik op het conservatorium beland en mag ik me nu ook al weer een aantal jaren dirigent noemen.

Inmiddels ben ik natuurlijk vnl. werkzaam in het bandcircuit en de theaterwereld en dirigeer ik vnl. musicalensembles en gelegenheidsorkesten. Ik voel me vooral prettig bij het projectmatig werken zeg maar, een project met een kop en een staart, dus niet repeteren om te repeteren. Publiek entertainen en daarbij zelf plezier hebben is een belangrijk onderdeel daarvan.

Natuurlijk speel ik zelf ook nog, ja zelfs bij een harmonieorkest (weliswaar op contrabas, maar dan nog vind ik het geen symfonisch blaasorkest) en ben ik via mijn werk voor de muziekschool betrokken bij meerdere harmonie- en fanfareorkesten. Niks mis mee, allemaal leuke orkesten met mensen die hun uiterste best doen om in deze moeilijke periode het hoofd boven water te houden.

Mede daarom is denk ik mijn verbazing steeds weer groot als ik hoor (en lees) dat al deze orkesten nog steeds zo in hokjes denken. Van de ene kant willen ze vernieuwen om meer mensen en vooral jeugd aan te trekken, van de andere kant straalt heel vaak de oubolligheid er vanaf. Ik hoor nog steeds mensen roepen tegen elkaar: “Ons orkest is beter, want wij spelen in de 1e divisie en jullie maar in de 3e”, of, “Wij hebben betere muzikanten dan jullie”. Who gives a shit denk ik dan? Waarom moet het allemaal in een hokje? “Bij ons mag je pas bij het ‘grote orkest’ als je minimaal je B-examen hebt gehaald”. Dus iemand die goed kan spelen maar altijd privé lessen heeft gevolgd, dus geen diploma’s heeft gehaald is niet welkom? Vreemd!

download

Ik vind van de ene kant een concours dan ook goed voor een orkest om een doel te hebben eens de puntjes op de “i” te zetten, maar van de andere kant vind ik een dergelijk concours een grote vloek. De meeste stukken zijn met de huidige bezetting van een orkest niet te spelen en worden er maar, speciaal voor dat ene optreden vaak 100 km van de eigen plaats, een hoop muzikanten bij gezet. Natuurlijk, het is tegen de regels, maar het gebeurt toch, dat weet iedereen. Maar wat is er mis met het vermaken van je eigen publiek in de buurt van je eigen plaats? Bij een groot opgezet concert met wat extra entertainment kun je ook de puntjes op de “i” zetten en uitdaging uithalen, terwijl je dan wel speelt voor een groot publiek in de eigen regio ipv het 20 koppige publiek bij een concours.

Dus kom op mensen, laat elkaar in de waarde. Ieder orkest kan zijn eigen doel hebben en de belangrijkste mag ik hopen is het “plezier hebben in muziek maken” ongeacht het niveau. Soms, nee vaak, word ik meer vermaakt door een 3e divisie orkest bij een soort van proms-concert dan bij een orkest uit de concertafdeling die maar een beetje stijf op het podium zit te zitten met zoveel mogelijk noten in een maat. Vaak zie je bij dat 3e divisie orkest met proms-concerten ook meer jeugd dan bij de podiumorkesten. Wat is dan beter? Er is (nog) wel publiek voor, maar voor hoe lang?

Oh, nog even over de oubolligheid: Als je meer jeugd aan wil trekken moet je wellicht eens over je naam nadenken. De meeste orkest gebruiken nog de oorspronkelijke naam die bij het ontstaan, vaak langer dan 100 jaar geleden (dus een hele andere tijd), is gekozen. Zonder specifieke orkesten te willen beledigen, maar namen zoals “Eendracht maakt Macht”, “Kunst Adelt”, “Volksvlijt en Volksvermaak”, “Wilhelmina”, “Juliana”, “St. Ceacilia” (hiervan zijn er denk ik wel 100) of alle andere orkesten vernoemd naar een patroonheilige, trekt nu eenmaal niet veel jeugd aan. De vraag is zelfs of men al warm wordt van het woordje “harmonie” of “fanfare”. Misschien biedt de Engelse benaming “windband” ook meer uitkomst dan “blaasorkest”.

Tot slot voor de oplettende lezer (ik hoor het commentaar al): Ik weet echt wel waarom sommige orkesten “symfonisch blaasorkest” worden genoemd, maar dan nog vind ik het een waardeloze titel. Het is en blijft gewoon een harmonieorkest, of je nu wel of niet symfonische werken speelt.

Music is what feelings sounds like, in any form or way!

highland_schools_wind_band_2013

Scattando!

Advertisements

About scattandohuub

Cultural Entrepreneur, bass player, conductor, writer, coach
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s