Tinnitus, het spook

Als je last hebt van tinnitus (gesuis, gepiep, gehamer of andere geluiden in je oor die alleen jij hoort) heb je last van gehoorverlies. Dat kan allerlei oorzaken hebben, een ziekte (bv Lyme), aangeboren afwijking of bijvoorbeeld te hard geluid op je oren door muziek of andere zaken.

En zeg nou niet, ik heb tinnitus, maar ik hoor nog prima, zelfs na metingen bij de audioloog, want je houdt jezelf behoorlijk voor de gek. Het kan zijn dat je geen last hebt van je gehoor en zelfs dat de audioloog gemeten heeft dat je gehoor gewoon nog goed is, maar dat wil niet zeggen dat het ook zo is. Hoe kan dat dan?

Als je er even over nadenkt en een klein beetje onderzoek doet, kom je er al snel achter dat tinnitus eigenlijk phantoompijn is (of in het geval van tinnitus phantoomgeluid/fantoomgeluid), een spook dus. Het is hetzelfde als wanneer je een gedeelte van je arm of je been kwijt raakt en toch jeuk en/of pijn hebt op het lichaamsdeel wat er niet meer is. De uitleg is best simpel: Het hersengebied dat oorpronkelijk correspondeerde met het geamputeerde lichaamsdeel is nog actief en zal chronisch nog geactiveerd blijven. De hersenen interpreteren dit alsof het geamputeerde lichaamsdeel er gewoon nog is en geeft signalen door.

Maar wat heeft dat met het gehoor te maken hoor ik je denken? Nou, heel simpel, bij gehoorverlies sterven de haarcellen af die op het basilaire membraam van het slakkenhuis zitten. Die haartjes zijn verbonden met de gehoorzenuw die het signaal transporteert naar het gehoorcentrum in je hersenen.

De haartjes echter welke afsterven, of plat gaan liggen door een beschadiging, blijven wel actief signalen doorgeven, maar dit wordt niet meer omgezet tot geluid in de auditieve cortex. Het resultaat is gesuis, gepiep of ander geluid, afhankelijk van welk gedeelte van de tonotopie is beschadigd. Phantoompijn dus vertaald in andere geluiden, phantoomgeluid. Tinnitus, het spook. Komt het nog goed met die haarcellen? Niemand weet het nog, er wordt nog onderzoek naar gedaan en beweert wordt dat afgestorven haarcellen niet opnieuw kunnen gaan functioneren of aangroeien. Maar is dat zo?

Nu hoor ik je nog steeds denken: “Ik weet zeker dat ik geen gehoorverlies heb, want dat is bij de Audioloog of mijn KNO arts gemeten en gebleken dat dat niet zo is. Maar, kloppen die metingen wel? Ja en nee! De meting die je hebt gehad klopt wel, maar dat is maar de halve waarheid, een meetsysteem opgelegd door een systeem van zorgverzekeraars en KNO artsen. Het feit blijft namelijk dat er gemeten wordt tussen de 125 en 8000 hertz, maar dat het menselijk gehoor in staat is om geluiden waar te nemen tussen 64 en 23.000 hertz (het gaat dan ook over 20.000 haarcellen). Het is zelfs zo dat bv de laagste toon van een basgitaar rond de 25 hertz ligt en hoor je die wel of niet? De hoogste snaar van een basgitaar komt op ongeveer 98 hertz uit, bijna iedereen zal die horen, maar dit wordt niet gemeten.

Dus als je gehoorbeschadiging welke de tinnitus veroorzaakt onder de 125 hertz of boven de 8000 hertz ligt, ga je hier via de huidige metingen nooit achter komen. Is dat erg? Nee, want het huidige meetsysteem is er niet voor niets, dit is de frequentie waarin je normaal kunt functioneren zonder hulpmiddelen nodig te hebben, maar het lost de tinnitus niet op. En ook al heb je geen gehoorverlies, dan nog zul je door je tinnitus heen moeten luisteren, wat vaak ook al lastig genoeg is en er voor zorgt dat geluid eerder een last is dan dat je er plezier van hebt.

Is het dan zo dat alle dove mensen ook tinnitus hebben? Nee, dat hoeft niet. Immers kunnen je haarcellen ook slechter functioneren waardoor je minder hoort, dan zijn ze nog niet afgestorven, of je hebt door een aangeboren afwijking minder haarcellen. En zo zijn er nog veel meer redenen te noemen.

Kun je tinnitus ook voorkomen? Nee, niet echt. Je kunt voorzorgmaatregelen nemen door oordopjes te dragen als je muzikant bent of vaak naar een festival gaat, maar je weet nooit waardoor je de gehoorbeschadiging op loopt. Er kan in een onbewaakt moment ook een motor langsrijden die ineens veel gas geeft, of je raakt betrokken bij een auto-ongeluk. Elke luide klap kan de oorzaak zijn, maar de haarcellen kunnen ook afsterven door een ziekte. Als je het krijgt heb je gewoon pech, helaas is er (nog) niets aan te doen en zul je er mee moeten dealen.

Feit blijft wel dat wanneer je ervoor zorgt dat je rustiger leeft en minder stress hebt, de tinnitus uiteindelijk vaak naar de achtergrond zal verdwijnen, maar nooit weg zal gaan. Het beste is het zo weinig mogelijk aandacht te geven, dan heb je er minder last van. Ga gewoon aan het werk of zorg dat je bezig bent. In een hoekje gaan zitten en alleen maar thuis blijven is zeker niet de oplossing en zorgt vaak voor een verergering van de klachten.

Let op: Doordat ik niet op wil geven en alles tot op het randje uitgezocht wil hebben sinds ik tinnitus heb (in mijn geval door een aangeboren reverse sloop hearing) zijn dit mijn bevindingen als ervaringsdeskundige, ik ben geen dokter of KNO arts, maar ben overtuigd van deze filosofie en hoop dat dit opgepakt wordt door een onderzoeksarts. Ik weet dat er al jaren onderzoek wordt gedaan met het injecteren van een virus welke ervoor zorgt dat dode haarcellen weer aan gaan groeien waardoor het gehoor weer terug komt en de tinnitus verdwijnt. Dit onderzoek heeft tot nu toe nog geen resultaten opgebracht, maar wie weet komt dit in ons leven nog.

Geef in ieder geval niet op en praat met mensen die ervaring hebben, die heb je zo gevonden, want tussen de 10 en 30% van de bevolking heeft tinnitus, van jong tot oud, we praten over ongeveer 1 miljoen Nederlanders met oorsuizen, 5% ondervindt ernstige hinder. Je mag mij natuurlijk ook mailen.

Huub Lommers, Augustus 2018

Scattando Events

Het Verkleedhuis

Advertisements
Posted in Online | Tagged , , , , | 1 Comment

Dove Muzikant

Wat zeg je? Kun je wat zachter praten, ik ben niet doof! Nee joh, ik zit graag achteraan in het orkest, met mijn stoel tegen de pauken of liever nog naast de crash cymbal van het drumstel. Of toch maar net voor de trompetten of de trombones, want die spelen nooit te hard. En in de band sta ik het liefste met mijn hoofd zo dicht mogelijk bij de snerpende gitaarversterker of in mijn eigen basversterker. De microfoon die de technicus keihard met een hoge pieptoon rond laat zingen heb ik ook totaal geen last van. En voor de grap had ik nog ooit eens die jolige trompettist die me wilde laten schrikken met een keiharde “toet” naast mijn oor.

Allemaal zaken die voor een fikse gehoorbeschadiging kunnen zorgen, maar toch is nu gemeten dat ik totaal geen gehoorbeschadiging heb, maar ik word wel doof? En hoe! Wat is er dan wel aan de hand? Gewoon pech! Een aangeboren afwijking! En na 2 jaar ben ik eindelijk zover dat ik mijn verhaal wil delen met de wereld. Een stukje therapeutisch om het van me af te schrijven. Maar vooral ook om mensen uit te leggen waarom ik bepaalde dingen nog wel en bepaalde dingen zeker niet meer kan en deze soms tegenstrijdig kunnen zijn.

Het begon allemaal ergens rond januari 2016. Ik was verkouden en mijn (linker) oor zat dicht, ik dacht natuurlijk van de verkoudheid. Je gaat dan niet meteen naar de huisarts (had ook geen zin gehad overigens), want je denkt “het gaat wel over”. Na een week maar  een neusspray gebruikt, maar dat hielp ook niet echt, nog los van het feit dat je door het inhaleren alleen maar denkt dat het nog vaster komt te zitten. Na een week of 5 toch maar een keer naar de huisarts: “Ja, er zit vocht achter je oor, dus ik geef je een betere neusspray”. Met nog twee herhalende kuren er achteraan waren we inmiddels maanden verder voordat we zover waren dat daar die verwijzing kwam naar de KNO arts. Met de snelheid van het ziekenhuis, was het inmiddels juli voordat ik daar was. Als eerste een gehoortest gehad en dan wachten op de KNO arts. Nu ging ik daar nog naar toe met de hoop dat hij er een buisje in zou zetten, zodat het vocht eruit kon, druk er af en gehoor weer terug. Maar helaas.

Gehoortest 160722

Het audiogram liet iets heel anders zien en er zat geen vocht achter mijn trommelvlies. Zoals je in het audiogram kunt zien, rechts niet echt iets aan de hand (op dat klein hoekje naar beneden na, waarschijnlijk te danken aan die jolige trompettist, of de crash cymbal van die enthousiaste drummer), links echt heel slecht, tot een verlies van 75dB. Ook nog eens een reverse sloop hearing, dus laag slechter dan hoog, in Nederland niet veel over bekend. De KNO arts: “Ik snap hier niets van, misschien komt het ook vanzelf weer terug. We gaan in september een MRI scan doen en nog wat andere onderzoeken en dan kijken we weer hoe het er voor staat. Ga ondertussen maar in het bos wandelen en mediteren. Voor de veiligheid (eigenlijk alleen in het geval van sudden deafness) geef ik je een prednison kuur van 10 dagen. Prettige vakantie”.

Dus, het leven draait door, met nog 1 goed functionerend oor nog niet echt een groot probleem, maar toch maar even iets rustiger aan proberen te doen. Gelukkig was het vakantie….

Met behoorlijk last van claustrofobie mocht ik mijn ergste nachtmerrie beleven met mijn hoofd in het MRI apparaat, opgesloten met een kap over je hoofd. Daar heb ik lang last van gehad en in je achterhoofd neem je dan ook nog mee dat het wellicht ook een tumor zou kunnen zijn. Gelukkig kwam er niets uit die uitslag. “Alles ziet er goed uit”. Maar wat is het dan? De KNO arts had nog geen antwoorden en bleef bij hetzelfde standpunt, over een half jaar nog eens kijken…

Eind maart (2017 inmiddels) opnieuw op controle. Links nog iets slechter geworden, rechts gewoon nog goed. Inmiddels was ik aan de situatie gewend en met de KNO arts nog overlegd dat het op dat moment nog niet nodig was om aan hulpmiddelen te denken met 1 goed functionerend oor. Dus gewoon door, een mooi project met Jesus Christ Superstar in de kerk in Geertruidenberg met Pasen en een dag daarna rustig naar de sauna met een hotel erbij om lekker te onthaasten. Sinds die dag is mijn wereld, zoals ik hem voor ogen had, ingestort, want ik werd de volgende dag in het hotel wakker met ook rechts nagenoeg geen gehoor. De paniek was groot!

Nu maar meteen naar de huisarts, welke meteen ook de KNO arts heeft gebeld. Ik kon een week later “al” terecht. Voor de veiligheid tot die tijd maar weer prednison slikken. “Baat het niet, dan schaadt het niet” was het devies. Ik dacht daar zelf anders over, maar goed, het was maar een dag of 8… Een week later dus weer bij de KNO arts met een test en…

Gehoortest 170510

Jawel, rechts hetzelfde probleem als links. Aan beide oren het relatief onbekende reverse sloop hearing. *Een korte uitleg: Bij normaal gehoorverlies loopt het audiogram precies andersom en verliest men vooral de klanken in de hoogte, bij mij is dat voornamelijk in de laagte (lekker handig als bassist) en ook in de middenrange. Extra probleem, dat is precies op de plek waar je spraak moet horen, dus ieder gesprek is dan een uitdaging, telefoneren werkt dan alleen nog maar met een koptelefoon op*. De KNO arts staat nog steeds voor een raadsel, “het moet wel een aangeboren afwijking zijn” aan het slakkenhuis (otosclerose was ook al uitgesloten), trommelvlies en middenoor zijn namelijk in orde. En toen kwam het: “Audiologisch Centrum kan altijd nog, eerst meer onderzoeken”. Omdat ik het daar niet mee eens was en ik inmiddels ook al langs een audicien was geweest, de verwijsbrief van het AC maar via de huisarts gehaald. En gelukkig maar.

Voor een “second-opinion” nog naar een andere KNO arts gegaan, met helaas hetzelfde resultaat, ondertussen diverse onderzoeken in de maanden die volgde, van PET-scan, bloed, urine, longfoto’s(??) tot neurologisch onderzoek. Allemaal zonder resultaat. Ik ben kerngezond, maar het gehoorverlies bleef. Met als extra cadeautje tinnitus (oorsuizen) om het gehoorverlies te compenseren. Alles behalve handig in mijn werk als muzikant en dirigent. Zeg maar gerust een enorme uitdaging.

Met de hulp de beste audicien in Nederland (Zweers in Zevenbergen) en de Audioloog bij het AC (Libra in Breda) heb ik nu de beste hulpmiddelen die je je maar kunt bedenken, zodat spraak een stuk makkelijker is geworden, dankzij het streamen weer kan bellen en tv kan kijken. Dat was nog een lange zoektocht, want via de zorgverzekeringen wordt alleen maar voorzien in apparaten voor een normaal gehoorverlies, maar daar kan ik niets mee. Dus apparaten uit de “buitencategorie” van zo’n kleine 2000 euro per oor, welke gelukkig door de inspanning van de audioloog wel voor een groot gedeelte vergoedt werden. Maar, helaas was ik nog niet klaar. Bij een van de bezoeken bij de Audioloog ontdekte hij dat het gehoorverlies nog verder was afgenomen en hij raadde me aan om opnieuw contact te hebben met de KNO arts. De ernst was me al snel duidelijk toen hij, terwijl ik daar nog zat, het audiogram mailde naar de KNO arts en ik 3 minuten later al gebeld werd door de afdeling KNO dat ik die week nog langs moest komen. Opnieuw een tegenslag.

171107 Hoortest AC

Dan zit je ineens al op 80dB verlies (de stippellijn is wat het zou moeten zijn voor mijn leeftijd) aan beide oren! Voor het idee: Bij 100dB verlies ben je medisch gezien doof. En dat was ook meteen het antwoord van de KNO arts: “Ik heb nog steeds geen idee wat het is, maar op dit tempo ben je binnen 2 tot 5 jaar helemaal doof” Ik wist even niet meer wat ik moest zeggen. Hij vond het nu toch wel tijd om andere hulp in te schakelen en ik kreeg een verwijzing naar het Academisch ziekenhuis, het Erasmus in Rotterdam. De afspraak met de KNO arts hierboven was half november 2017, dus het was vrij logisch dat ik op 13 maart 2018 “al” terecht kon bij het Erasmus.

Bij het Erasmus (niet te veel hoop hebben Huub, niet teveel hoop hebben. Helaas, niet gelukt) werd ik in ieder geval wel heel serieus genomen. Een uitgebreide hoortest en daarna een uur een consult met de KNO arts, die in die tijd ook de ruimte had om met alle knappe koppen uit alle windstreken te overleggen over mijn casus. Helemaal geweldig, maar helaas, hetzelfde resultaat. Ze kunnen niet in het slakkenhuis kijken en we kunnen alleen maar afwachten.  Het kan voor hetzelfde geld ook stil blijven staan, maar als het zo door blijft gaan is het inderdaad complete doofheid op een moment. Daarna kom ik in aanmerking voor een CI, een implantaat, maar dan ga ik van 20.000 tonen die de hersenen op kunnen vangen terug naar 40. Doof wordt je in deze tijd dus niet meer, maar op dat moment moet je opnieuw leren luisteren omdat je het verschil niet meer hoort tussen een vrachtwagen en een koffieapparaat. Ik kan me er nog niks bij voorstellen en wil er voorlopig ook nog niet aan denken. Ik hou maar vast aan de “stille” hoop dat het stil blijft staan. Het enige wat nog rest is een genetisch onderzoek, maar die kan alleen maar bepalen of het inderdaad aangeboren is, maar biedt geen oplossingen. Wachttijd: 24 weken!

MU-Topic-ear-training

Inmiddels ben ik met een geweldige logopedist (Bert de Witte in Breda) bezig met een cursus spraak-aflezen (liplezen bestaat niet, maar dit lijkt erop), voor het moment dat het zo erg gaat worden dat ik eigenlijk doof ben en in afwachting ben van een CI. En via hem heb ik het boek “onbesuisd” gelezen van Barbara Muller, wat me zover heeft gedreven de alternatieve geneeskunde op te zoeken, in dit geval in de vorm van biofotonen therapie. Ondanks dat er altijd mensen zullen roepen dat dit kwakzalverij is, heeft het mij voornamelijk geholpen om meer rust te krijgen en het heeft de tinnitus behoorlijk terug gedrongen, waardoor ik op dit moment beter kan functioneren. En mijn tinnitus is nog niet zo erg als ik van sommige andere mensen hoor, van hoge piep geluiden tot een hoog gebrom. Bij mij is het meer alsof ik de hele dag aan het strand ben en de zee hoor ruizen, voor mijn idee net als wanneer je een schelp tegen je oor aan houdt. Die schelp is leeg en ik beeld me in dat mijn schelp (het slakkenhuis) dus ook leeg moet zijn of steeds leger wordt.

Maar, hoe moet dat dan met mijn werk zul je je afvragen? Binnen de muziekwereld is het een taboe, ondanks dat heel veel musici met gehoorproblemen rondlopen. Van een gehoorbeschadiging tot aan plots doofheid, constante piepen en gesuis in de oren, het komt allemaal voor. Het wordt alleen verzwegen met de angst nergens meer te kunnen spelen, maar dat is onzin. Je kunt zelf wel bepalen wat je wel en wat je niet kunt. Voor mij zijn de keuzes op dit moment duidelijk, maar soms voor de buitenwereld niet te snappen, want ik kan:
1. Geen les meer geven, omdat kinderen voor mij te zacht praten en ik ze dus niet goed kan verstaan, het instrument hoor ik wel.
2. Ik kan op contrabas niet meer meespelen met een harmonie orkest, omdat ik alle instrumenten gewoon hoor, maar de bastuba niet (hoe hard je ook je best doet, lage tonen versterken is echt te lastig) waardoor het lastig wordt stemmend te spelen, ondanks het feit dat ik mijn contrabas zelf wel hoor.
Op basgitaar kan ik wel heel makkelijk met een harmonie orkest spelen, omdat deze meestal niet samen loopt met de bastuba, ik mijn basversterker gewoon hoor en je op basgitaar geen intonatieprobleem hebt zoals op de (fretloze) contrabas. Dus dat ik bij het ene orkest wel ja zeg terwijl ik bij het andere niet meer speel, komt daar uit voort en is niets persoonlijks.
3. Met musical ensembles spelen gaat het beste, ik ben dan altijd de enige bassist en de andere instrumenten hoor ik gewoon prima. De meest ideale opstelling is wanneer iedereen versterkt speelt en ik een koptelefoon op kan zetten. Als het zo dicht bij mijn oor versterkt binnen komt hoor ik alles perfect en dan hoeft de koptelefoon niet eens hard te staan.
4. Ik dirigeer op dit moment nog steeds een popkoor, zolang we aan het zingen zijn gaat het goed, maar een discussie tijdens een repetitie probeer ik zoveel mogelijk te vermijden, omdat het soms niet te volgen is. Ik kan het geluid niet meer richten op 1 persoon die een vraag stelt als er aan de andere kant 2 mensen staan te kletsen, of iemand anders op dat moment beslist om zijn/haar map op orde te brengen en met blaadjes rammelt, of een van de muzikanten die nog net even probeert om zijn noten te oefenen. Omgevingslawaai is wel echt een groot probleem.

eartrainer

Het hele gebeuren heeft natuurlijk een grote impact, maar ik weiger het om bij de pakken neer te gaan zitten en ik wordt hierbij geweldige gesteund door mijn lieve vrouw, voor wie het ook niet makkelijk is. Gelukkig vinden we een steeds betere manier om met elkaar te communiceren en het heeft ons, naar mijn mening, zelfs dichter bij elkaar gebracht. Janine, bedankt! Ik hou van je!

In de toekomst ga ik meerdere zaken delegeren in ons Kunstencentrum, zodat ik minder met de uitvoerende taken en meer met de producerende en organiserende taken bezig zal zijn. En ik wil me in gaan zetten voor andere mensen met gehoorproblemen, met name in de muziek. Het kan en mag geen taboe zijn, het is al vervelend genoeg dat je er last van hebt. Ik wil bewijzen dat je ook met een gehoorprobleem gewoon muziek kunt maken. Ik heb daar al verschillende hulpmiddelen en manieren voor gevonden, maar ik kan me voorstellen dat er nog legio oplossingen zijn die ik niet ken.
Daarom ben ik deze ochtend een nieuwe facebook groep gestart om met elkaar in contact te komen en ervaringen uit te wisselen. Dus ben je muzikant en heb je gehoorproblemen, sluit je dan aan via deze LINK.

Hoe lang ik het vol zal houden om muziek te blijven maken kan ik niet zeggen, maar laten we eerlijk zijn, ik weet het ook niet als ik over een week een hartaanval krijg en niet meer bij kom. Kortom, ik blijf spelen zolang ik het zelf verantwoordelijk vind en andere mensen er geen last van krijgen. En dan nog zal ik actief blijven in de muziek, want muziek is mijn leven en dat weiger ik op te geven! De activiteiten zullen verschuiven, maar daar blijft het dan wel bij.

Omgaan met een muzikant met hoorproblemen? Gewoon normaal doen, maar vergeet niet om duidelijk te praten en/of vraag even de aandacht zodat ik ook echt luister. Dus in plaats van: Kun je in maat huppeldepup in plaats van een A een C spelen Huub?, moet je vragen: Huub, kun je in maat huppeldepup in plaats van een A een C spelen? Want op dit moment is muziek nog niet echt het probleem, wel het spraak verstaan. En dankzij mijn “reverse sloop hearing” hoor ik vrouwen beter dan mannen. Maar daar hoor je me dan weer niet over klagen….

Facebook groep “Dove Muzikant”

Scattando Events

Het Verkleedhuis

Posted in Bass, Cultural, Music, Online, Theatre | 2 Comments

Het Verkleedhuis overgenomen

Sinds deze maand is Het Verkleedhuis overgenomen door Scattando Events. Volgens de eigenaren, Huub Lommers en Janine de Waard, is het snel gegaan. “Het kwam op ons pad dat de vorige eigenaar ermee wilde stoppen en dat hebben we met beide handen aangegrepen, omdat het heel goed aansluit bij onze andere activiteiten”.

Het Verkleedhuis is al jaren een begrip in de wijde omgeving en is toonaangevend op het gebied van kledingverhuur én verkoop van Gala-, Theater-, Thema-, en Feestkleding. Er hangen zo’n slordige 3500 kledingstukken in alle stijlen. Ook rekwisieten en accessoires zijn aanwezig in het grote pand aan de Heistraat 11 – 1 in Sprang-Capelle.

verkleedhuislogo
De activiteiten van Scattando Events bevinden zich in dezelfde sector en het beste te omschrijven als dienstverlenend met   ondersteunende producten in de theater- en evenementenbranche. Vooral de grote hoeveelheid theaterkleding, aanwezig in Het Verkleedhuis, is daarbij een goede aanvulling op de al bestaande activiteiten.
Scattando Events zal de artikelen aan gaan vullen met oa eycatchers, partytenten en springkussens om een zo breed mogelijk scala aan te kunnen bieden in zowel het theater als voor evenementen. Het Verkleedhuis blijft natuurlijk gewoon Het Verkleedhuis heten. Huub Lommers: “Waarom iets wat de lading dekt veranderen”.

Het Verkleedhuis is meteen voortvarend van start gegaan, de oktober- en tirolerfeesten komen eraan en de winkel is er al helemaal klaar voor en hangt vol met toepasselijke kleding en accessoires. Ook de sinterklaasmantels, pietenpakken en kerstkleding hangt al klaar om verhuurd te worden in de komende periode. Ga er eens langs om te kijken of er wat voor je bij hangt.

Het Verkleedhuis is open van dinsdag t/m vrijdag van 13.00 – 17.30 uur, op woensdag tot 21.00 uur en op zaterdag van 10.00 – 16.00 uur. Maar gaat voor grotere groepen of theatergezelschappen ook op afspraak open buiten de reguliere openingstijden. En, de koffie staat altijd klaar!
Op 11/11 vind er een grote heropening plaats, maar tot die tijd is Het Verkleedhuis natuurlijk ook al gewoon open!

Iedere voorstelling en elk feest of evenement begint bij Het Verkleedhuis

IMG_8709

Posted in Cultural, Events, Networking, Online, Theatre, Verkleedhuis | Leave a comment

Algarve in identiteitscrisis?

De vakantie zit er weer op. Nog even 3 kleine uurtjes in het vliegtuig (ja, mijn ipad staat op vliegtuigmodus, uploaden doen we later wel) en we zijn weer in Brussel waar de auto staat. Gezien het tijdstip kunnen we straks waarschijnlijk aansluiten in de file, maar relaxed als we zijn na zo’n vakantie hoeft dat geen probleem te zijn.

De afgelopen drie weken hebben we van een heerlijke vakantie genoten in de Algarve. Het stond al een tijdje op ons lijstje en nu kwam het er eindelijk van. Als je gegarandeerd wil zijn van goed weer, dan moet je zeker naar zuid Portugal gaan, dat komt dan goed. Appartement geboekt, vlucht naar Faro, huurauto voor 3 weken ophalen en genieten! En dat hebben we dan ook gedaan. Drie weken geen regen gezien, iedere dag 30 graden of meer en genoeg heerlijk eettentjes in de buurt. We hadden een mooi appartement geboekt in een villa met maar zes appartementen, een zwembad erbij en op (volgens sunweb 1 kilometer) 2,5 kilometer lopen het strand. En toch miste ik iets, maar wat dan?

img_0720

Een paar jaar terug zijn we nog in Andalusië (Spanje) geweest en aangezien dat op een steenworp afstand (figuurlijk) van de Algarva ligt, hadden wij verwacht in een soorgelijk gebied uit te komen, zo wordt de Algarve dan ook min of meer (op papier) verkocht. Niets is minder waar, er is niet zo heel veel te beleven. Natuurlijk heb je er slechte wegen, slechte chauffeurs, drukke scooters, motors, drukke obers, strandverkopers, noem het maar op. Maar dat is niet anders dan in ieder ander Zuid-Europees land. En ik vind het heerlijk hoor, tussen al dat drukdoende verkeer heen manouvreren, onderweg kuilen zien te ontwijken en op den duur parkeer je je auto ook gewoon waar het eigenlijk niet kan, want ja, dat doet toch iedereen zo. Op dat moment ga je daar helemaal in op en dat is voor mij het ideale vakantiegevoel. Niets moet, alles mag. Kom maar op. Heerlijk!

Maar, wij houden ook wel van een beetje cultuur snuiven en wij zijn (en daar zit het probleem) niet echt strand mensen. Een dagje naar het strand is prima, als een dag dan maar een uurtje of 4 duurt, dat is weer lang genoeg. Relaxen is prima, maar niksen gaat hem niet worden. Mijn hele lijf gaat dan als vanzelf weer bewegen en geeft me duidelijk aan dat ik lang genoeg gelegen of gezeten heb. En de Algarve… is eigenlijk alleen maar strand. Begrijp me niet verkeerd, prachtige stranden, mooie rotsformaties in zee, je kijkt je ogen uit. Zo mooi heb ik de stranden nog nooit gezien. Maar als snel kom je er achter dat dat iedere 2 kilometer ongeveer hetzelfde is. Een rots hier, een rots daar en dat de de hele kustlijn lang. Prachtig, maar niet genoeg om drie weken alleen met kustlijn te vullen.

2017-08-16 16.09.59

Natuurlijk hadden we (lees Janine) ons huiswerk wel gedaan en hadden we (ja nu wel we) gelezen wat er in de verschillende plaatsen allemaal te zien was. Het zag er uit als Andalusië, maar na die plaatsjes bezocht te hebben, kunnen we toch wel concluderen dat dat zeker niet het geval is. Daar waar we in Andalusië te weinig tijd hadden op een dag om iets te bezichtigen, waren we in de Algarve meestal al na een paar uur (en dat was al lang) klaar. Voor degene die het een beetje gevolgd hebben op Instagram, ja, Lissabon was prachtig, maar dat is niet meer de Algarve! Sterker nog, daar moesten we nog 2,5 uur voor rijden (en 40 euro!! aan tol voor betalen, maar dat terzijde)

En dan heb ik het nog niet echt over de identiteitscrsisis gehad van de Algarve (los van het Andalusië-wannabee verhaal). Ze hebben niet echt iets origineels van zichzelf. Natuurlijk staat Portugal bekend om zijn Port, maar ik heb het hier nu even over de Algarve. Ze hebben niets van zichzelf. Sterker nog, het gebied is vnl. Engels georiënteerd. Je vind er genoeg Engelse en Ierse pubs en zelfs sportsbars. En eigenlijk spreekt iedereen ook gewoon Engels, net zo makkelijk. Natuurlijk wordt je ook doodgegooid met pizzatenten in iedere straat en op iedere andere hoek is er wel een snackbar. Als je pech hebt kun je er zelfs ook bitterballen eten en een frikandel speciaal. En Albufeira spant de kroon met de zogenaamde “strip”. Het lijkt inderdaad een beetje op de strip in Las Vegas (maar, daar zijn we geweest en dat is toch echt wel heel heel anders), maar dan in “Madurodam” stijl. In de eerste week dat we er waren hoorde je er voornamelijk Nederlands, in de laatste week voornamelijk Engels op straat. Er is niet echt iets Portugees te vinden. En laten wij nu net niet van het massa tourisme zijn…

2017-08-15 18.11.29

Maar, heb ik het dan niet naar mijn zin gehad? Jazeker wel, ontzettend naar mijn zin! We hebben genoten van elkaar, van het weer, van het zwembad en vooral van de rust en zijn weer lekker bijgetankt.

Maar, daar waar we over Andalusië hadden gezegd dat we er nog eens terug wilde, maar dan in een ander gebied, gaan we dat zeker met de Algarve niet doen. Dat hebben we nu in drie weken helemaal uit kunnen kammen en niet veel bijzonders kunnen vinden dan alleen een geweldige kustlijn. Dus als je graag een paar weken op het strand ligt, dan is dat “the place to be”, maar wil je ook nog wat cultuur snuiven, zoek dan nog even verder.

Huub Lommers

 

Posted in Online | Leave a comment

Trots

Even niet echt aan schrijven toegekomen, maar zo langzamerhand komt mijn hoofd weer een beetje leeg in deze vakantieperiode. Het afgelopen half jaar is er enorm veel gebeurd en dit is een mooie periode om eens terug te kijken op alle nieuwe ontwikkelingen.

Natuurlijk hebben we weer een paar mooie producties mogen maken zoals “Doe Maar Normaal”, “Frozen” en ook de “Jesus Christ in Concert Singalong” voor de Geertruidskerk met de Stichting Culturele Evenementen Geertruidenberg. Maar de meest bijzondere ontwikkeling was toch wel de oprichting van Theater Orkest Brabant.

Nu liep ik al een paar jaar met het idee rond om een vast ensemble op te richten ten behoeve van diverse theaterproducties, want na het voor zo’n 25+ producties muzikanten bij elkaar te hebben geschraapt is het wel eens fijn om een kant en klaar orkest neer te kunnen zetten. En nadat ik vorig jaar zelf meespeelde met de voorstelling van het Brabants Muziek Theater, waar op dat moment ook weer een nieuw orkest werd opgericht om vervolgens weer ontbonden te worden, vond ik het wel eens tijd worden om het idee meer vorm te gaan geven.

Onder het mom van”vele handen maken licht werk”, besloot ik dit project eens niet in mijn eentje te doen en gelukkig had ik al snel mijn “partners in crime” Anne-Sophie Gerards en Timo van Verseveld enthousiast gekregen om samen het bestuur te vormen en Sander Vredenborg om het orkest te dirigeren, dus we konden starten. Eh, not yet…
Want wat is een orkest zonder muzikanten en een “echt” doel om iedereen enthousiast te krijgen, want je begint op 0, dus ook met 0 euro.

Het doel was al snel duidelijk. Een theaterorkest welke breed inzetbaar moet kunnen zijn in de provincie Brabant, ondersteunend voor (muziek)theatergezelschappen, maar ook in staat eigen projecten te draaien en maken. Alles goed uitgedacht, op papier gezet, naar de notaris ermee en de stichting “Theater Orkest Brabant” was geboren. En daar waren we al heel blij mee, maar op papier leeft een orkest natuurlijk nog niet.

Gelukkig hadden we heel snel 15 muzikanten bij elkaar, waarvan meerdere multi-instrumentalisten, wat ook onze wens was, en vonden we in CC De Biechten in Den Bosch ons centrale repetitielokaal (de muzikanten wonen tussen Helmond en Bergen op Zoom) en konden we echt van start. Wat een fantastische ervaring die eerste repetities, met goede muzikanten bij elkaar voel je het bijna per minuut groeien. En daarna ging het snel, want als je ambitie hebt, speel je je première niet ergens in een achteraf zaaltje, maar pak je het gelijk goed aan, dus werd het Chassé Theater in Breda gekozen om meteen een goede indruk te kunnen maken. Vier musicalgezelschappen wilde graag meewerken aan een eerste promotie concert met als titel “Musicals in Motion” en de fantastische Juliette Reuzer werd benaderd als solist.

Inmiddels ligt de première alweer ruim achter ons, deze was op 8 juli, en kunnen we spreken van een geweldige eerste show en kan ik niets anders zeggen dan dat ik super trots ben op dit orkest, de organisatie, de dirigent, alle muzikanten, soliste, medewerkers, vrijwilligers en de vier gezelschappen. Iedereen heeft het fantastisch gedaan en er is niets anders dan lof!

Een fantastische start van een nieuw orkest met veel potentie voor de toekomst. In het nieuwe seizoen staan er meteen al 4 producties op het programma en zijn we alweer aan het kijken wanneer we een nieuw promotieconcert kunnen plannen. In het eerste half jaar heeft dit orkest zich meteen al bewezen, dus we kijken uit naar vele mooie jaren en samenwerkingen.

Contact opnemen met het orkest of nog wat meer lezen en luisteren? Dat kan! Ga naar www.theaterorkestbrabant.nl

Natuurlijk zijn we voor dit orkest ook op zoek naar sponsoren en subsidianten, ben je ook enthousiast, mail ons dan op info@theaterorkestbrabant.nl zodat we de mogelijkheden kunnen doorspreken.

Posted in Events, Music, Online, Theatre | Leave a comment

Vacature: Gezocht: Mezelf

Over “Scattando”
Scattando betekent “geweldig en heftig” en is dus eigenlijk niet een op zich staande naam, maar de betekenis is al jaren de drijfveer achter ondere andere Stichting Scattando Kunstencentrum, maar zeker ook Scattando Events en de Scattando Theatre Group. “We take your fun seriously”.

Gezocht

Op dit moment komen we net zoveel mankracht tekort als ideeën en zoeken we enthousiaste mensen die onze business snappen en daar de schouders onder wil zetten, zodat we samen een mooi platform verder uit kunnen bouwen. Eigenlijk zoek ik….

MEZELF (uren in overleg)

Wat houdt het werk in?
Het gaat om een uitvoerende en coördinerende functie ter ondersteuning en op gelijkwaardig niveau van het zakelijke en creatieve team. Een echte bouwer die met ons de handen ineen wil slaan om ons producten en ideeën verder vorm te gaan geven. Daarnaast snap je dat er ook administratieve werkzaamheden zoals facturatie en planning/logistie verricht dienen te worden. Ook voer je, in overleg, werkzaamheden uit m.b.t. post, mail, social media, websites, telefoon en archivering.

Wat zijn de verantwoordelijkheden?

  • Mee bedenken en ontwikkelen van nieuwe producten in de kunst- en cultuursector
  • Opbouwen/afbreken podium/decor en algemeen onderhoud van de locatie
  • Bijhouden diverse social media
  • Bewaken werkzaamheden/budgetten en signaleren onvolkomenheden
  • Verstrekken overzichten
  • Voorbereiden en controleren van declaraties
  • Dossierbeheer

Wat bieden wij jou?

  • Salaris in overleg, maar in alle gevallen op zzp basis
  • Training en begeleiding
  • Doorgroeimogelijkheden
  • De mogelijkheid jouw uren flexibel in te delen

Deze functie vereist van jou:

  • Minimaal afgeronde MBO opleiding
  • Verstand van de muziek en theaterwereld
  • Verstand van licht en geluidstechniek
  • Zelfstandig kunnen werken
  • Een DIY mentaliteit
  • Flexibiliteit
  • 60 uur willen werken voor 20 uur salaris
  • Ruime ervaring met software applicaties
  • Ruime ervaring met Apple systemen

Zijn dit jouw kwaliteiten?

  • Snel kunnen schakelen
  • Niet snel uit het veld geslagen
  • Stressbestendig
  • Accuraat

Stuur dan snel jouw sollicitatiebrief voorzien van CV voor 20 mei naar:
Scattando Events tav Huub Lommers per mail events@scattando.nl
Ook voor vragen kun je bij mijzelf terecht: 0622512069

Meer informatie over onze organisatie vind je op www.scattando.nl

vacature

Posted in Online | Leave a comment

Harmo-niet?

“Maar ik ga niet in zo’n apenpakkie over straat lopen” hoor ik het zoontje zeggen van de moeder die het nog een keer probeert: “wil je niet zo’n mooie rechte fluit gaan spelen?” Ze weet natuurlijk niet beter, maar ze wijst toch echt de klarinet aan om te vervolgen met: “die maakt niet zoveel herrie als dat drumstel”.

En ik? Ik probeer het maar weer eens uit te leggen, maar makkelijk is het niet om de blaasmuziek te promoten, er is niet echt interesse voor en het ergste is: Ik merk dat ik zelf langzaamaan soms ook de motivatie begin te verliezen om het steeds maar weer, vaak tevergeefs, uit te moeten leggen.


Waar ligt het aan? Is het de, soms nog, oubolligheid van sommige verenigingen? Is dat nog wel van deze tijd? Zijn de andere instrumenten, door programma’s als Idols, Holland’s got talent, The Voice, enz., enz., niet gewoon populairder? Of is juist de blaasmuziek zelf niet interessant genoeg meer?

Hoe dan ook, de afgelopen weken heb ik de harde feiten ook aan den lijven ondervonden. Met het kunstencentrum doen we mee met Sjors Creatief. Voor degene die niet weten wat dat is: Alle kinderen op de basisschool krijgen een aanbod van alle verenigingen en stichtingen in een boekje mee naar huis, om eens een keer proef te komen draaien bij een training, workshop of wat dan ook. Met het Kunstencentrum hebben we een groot aanbod kunnen brengen, waaronder ook proeflessen op allerlei instrumenten. Kinderen kunnen zich hier de rest van het seizoen onbeperkt voor opgeven. En dat was een enorm succes, de teller staat op dit moment richting de 300 aanmeldingen…

Maar wat is dan het probleem zou je zeggen? Van die bijna 300 aanmeldingen zijn er slechts 6 kinderen die geinteresseerd zijn in een houten en/of koperen blaasinstrument, dat is niet echt veelbelovend voor de blaasmuziek. Want de ervaringen uit het verleden leren me dat er van alle leerlingen uiteindelijk ook maar 20% lang genoeg blijft spelen om bijvoorbeeld bij het volwassen orkest van een vereniging terecht te komen. In dit geval zou dat 1 persoon betekenen terwijl de meeste orkesten al aan het vergrijzen zijn. En het is ook zeker niet dat muziek niet populair is, want de proeflessen voor gitaar, drums, keyboard, zang en zelfs viool zijn niet aan te slepen.

Bij de meeste harmonie orkesten ligt de gemiddelde leeftijd inmiddels dik boven de 30 en zelfs al dichter bij de 40, terwijl dat een jaar of 20 geleden nog rond de 25 was. Voor de orkesten wordt het daardoor ook steeds lastiger om te blijven draaien, ook de organisatie komt namelijk steeds meer op dezelfde mensen te liggen.


Betekent dat dat er dan over 20 jaar geen hafabra orkesten meer zijn? Ik weet het antwoord niet, maar op dit moment ziet het er zeker niet goed uit.

Is dat een reden om het dan maar op te geven? Nee, natuurlijk niet! Door het aangaan van nieuwe samenwerkingen, meer projectmatig werken, andere vormen van participatie en aansprekende en uitdagende muziekstukken blijven we natuurlijk de blaasmuziek promoten.

En ik? Ik blijf vanaf de andere kant, met muziektheater gezelschappen, pop/rock bands en bigbands de orkesten te stimuleren tot meer samenwerking. Een samenwerking zorgt voor meer publiek waardoor je andere mensen en vooral kinderen weer kunt enthousiasmeren om ook mee te komen doen. Los daarvan is het natuurlijk ook leuker om voor een volle zaal te spelen dan voor alleen eigen publiek. Maar dat is van ondergeschikt belang.

Amateurkunst is belangrijk, zorgt voor verbroedering en is goed voor je geestelijke gezondheid. Daarnaast is participatie vanuit de samenleving een belangrijk onderdeel van ons cultureel erfgoed…

Keep on playing!


Huub Lommers

Scattando Events

Posted in Cultural, Music, Online | Tagged , , , | Leave a comment